Obieg zamknięty najlepiej włączyć na początku, gdy chcesz szybko schłodzić rozgrzaną kabinę albo odciąć się od spalin i nieprzyjemnych zapachów. Po kilku minutach przełącz wentylację na obieg otwarty, który powinien być trybem podstawowym podczas normalnej jazdy. Długotrwała recyrkulacja sprzyja zaduchowi i parowaniu szyb.
Obieg zamknięty czy otwarty – czym się różnią?
Obieg otwarty pobiera powietrze z zewnątrz i tłoczy je do kabiny przez filtr kabinowy. To ustawienie służy do wentylacji wnętrza i sprawdza się podczas codziennej jazdy oraz na dłuższych trasach.
Obieg zamknięty, nazywany też wewnętrznym lub recyrkulacją, odcina dopływ powietrza z zewnątrz. Wentylacja wykorzystuje wtedy powietrze znajdujące się już w kabinie. Dzięki temu klimatyzacja nie musi stale schładzać kolejnych, gorących porcji powietrza, więc wnętrze może osiągnąć komfortową temperaturę szybciej.
Nie należy mylić obiegu powietrza w kabinie z obiegiem czynnika chłodniczego wewnątrz układu klimatyzacji. Przyciskiem na desce rozdzielczej sterujesz wyłącznie tym, skąd nawiew pobiera powietrze.
| Sytuacja | Obieg zamknięty | Obieg otwarty |
|---|---|---|
| Rozgrzana kabina po postoju | Przez kilka minut, po zamknięciu okien | Po wstępnym schłodzeniu |
| Korek za samochodem emitującym spaliny | Tak, do czasu opuszczenia zanieczyszczonego miejsca | Po poprawie jakości powietrza |
| Jazda w tunelu lub przy intensywnym zapachu na zewnątrz | Tak, tymczasowo | Po wyjeździe z tunelu lub minięciu źródła zapachu |
| Długa trasa i normalna jazda | Tylko okresowo | Tak, jako ustawienie podstawowe |
W samochodach wyposażonych w Klimatronik automatyka może sama przełączać recyrkulację zależnie od temperatury, jakości powietrza i ustawionego trybu. Ręczne wymuszenie obiegu zamkniętego zwykle ma pierwszeństwo przed automatyką, ale szczegółowe działanie zależy od modelu auta.
[ picture_1 ]
Jak szybko schłodzić nagrzane auto?
Po kilku godzinach postoju wnętrze samochodu może być znacznie cieplejsze niż powietrze na zewnątrz. Najpierw trzeba usunąć nagrzane powietrze, a dopiero potem zamknąć kabinę i uruchomić recyrkulację. Pomaga taki schemat:
- Otwórz drzwi lub szyby na krótki czas, aby wypuścić najgorętsze powietrze z kabiny.
- Włącz klimatyzację i ustaw większą siłę nawiewu, a następnie zamknij okna.
- Włącz obieg zamknięty, aby układ schładzał powietrze krążące we wnętrzu zamiast kolejnej porcji gorącego powietrza z zewnątrz.
- Po wyraźnym obniżeniu temperatury przełącz obieg na otwarty i zmniejsz siłę nawiewu do komfortowego poziomu.
Nie ma potrzeby ustawiać nawiewu bezpośrednio na twarz. W trybie automatycznym możesz pozostawić sterowanie Klimatronikowi, a przy ręcznych ustawieniach skierować część powietrza na szybę i nogi. Kierunek kratek powinien zapewniać komfort, ale silny, zimny strumień skierowany stale na jednego pasażera może powodować dyskomfort.
Dlaczego nie warto jeździć stale na obiegu zamkniętym?
W zamkniętej kabinie pasażerowie stale oddają wilgoć do powietrza podczas oddychania. Jeśli układ nie wymienia jej z otoczeniem, po pewnym czasie pojawia się zaduch, a wilgoć może osadzać się na szybach. Klimatyzacja częściowo osusza powietrze, ale nie zastępuje ciągłej wentylacji.
Najczęstsze skutki zbyt długiej recyrkulacji to:
- Parowanie szyb wynikające z kumulacji wilgoci w kabinie.
- Uczucie zaduchu i pogorszenie komfortu przy większej liczbie pasażerów.
- Przesuszenie powietrza, oczu oraz błon śluzowych podczas długiej pracy klimatyzacji.
- Wilgoć pozostająca w układzie wentylacji, która może sprzyjać nieprzyjemnym zapachom.
Jeśli szyby zaczynają parować, włącz obieg otwarty, skieruj nawiew na szybę i użyj klimatyzacji do osuszenia powietrza. Gdy mimo tego pojawia się zapach stęchlizny, warto sprawdzić filtr kabinowy oraz stan parownika. Zapach spalin obecny mimo włączonego obiegu zamkniętego może z kolei wskazywać na nieszczelność kabiny i wymaga kontroli w warsztacie.
Jak dbać o higienę klimatyzacji?
Parownik podczas pracy klimatyzacji ochładza przepływające powietrze i skrapla wilgoć. Po zakończeniu jazdy pozostaje na nim woda, dlatego przed zaparkowaniem można wyłączyć funkcję chłodzenia, pozostawiając sam nawiew. Około pięciu minut takiej pracy pomaga osuszyć parownik i kanały wentylacyjne.
Na co dzień znaczenie mają także dwie proste czynności:
- Przełącz obieg na otwarty po zakończeniu szybkiego chłodzenia kabiny.
- Regularnie wymieniaj filtr kabinowy zgodnie z zaleceniami producenta lub częściej, jeśli jeździsz w dużym zapyleniu.
- Reaguj na zapach stęchlizny, słaby nawiew albo spadek wydajności chłodzenia.
- Przed wyłączeniem silnika zostaw układ wentylacji na chwilę bez chłodzenia, jeśli konstrukcja auta nie osusza parownika automatycznie.
Najprostsza zasada brzmi: obieg zamknięty do szybkiego schłodzenia i krótkiego odcięcia od zanieczyszczeń, obieg otwarty do dalszej jazdy. Około pięciu minut przed końcem trasy wyłącz chłodzenie, ale pozostaw nawiew, aby ograniczyć wilgoć na parowniku.
